Na 18 jaar wonen en werken in Roemenië was het op 30 juni zover. Met tickets voor een enkele reis vertrokken we naar Nederland. Een paar dagen eerder was al een transport met onze persoonlijke spullen vertrokken.

De vragen die we het meest krijgen zijn: Al een beetje gewend? Al een beetje geland? Al een beetje geacclimatiseerd? Hoe bevalt het om weer terug te zijn? Lief bedoelde vragen, en we zijn dankbaar voor iedereen die interesse toont.

Een eenvoudig antwoord hebben we op dit moment niet. Voor ons is het een terugkeer, maar voor onze kinderen is het een verhuizing naar een land waar ze voor het eerst wonen. Deze zomermaanden hebben we gebruikt om te landen. Vanaf 1 september begint het leven van school en werk.

Hoe het echt met ons gaat, verschilt per dag. Soms vol goede moed, soms met een beetje heimwee. Dan weer hebben we het gevoel dat we binnenkort weer naar ‘huis’ gaan.

We zijn gewend om veel op onszelf te zijn. Hier is het leven wat opener, en ook dat is wennen. Vrienden in Roemenië vertellen ons dat ze ons missen. Zelf denken we niet veel aan hen, omdat we hier al druk genoeg zijn. Dat is soms moeilijk om uit te leggen.

Dankbaar zijn we voor de manier waarop we zijn teruggekomen. We hebben iets meer dan een jaar voorbereid en het lijkt erop dat alles goed geregeld is. Dat lag niet alleen aan onze goede voorbereiding, want veel dingen hadden we zelf niet in de hand. Het is duidelijk dat God heeft voorzien. We zijn vooral nederig en dankbaar voor de manier waarop alles is geregeld.

In Roemenië konden we alles goed afsluiten. Ons huis werd op tijd verkocht, het werk werd overgedragen aan partnerorganisaties en we konden alles afsluiten in de wetenschap dat het goed is zo. Onze tijd zat erop.

Het vinden van een huurhuis leek onmogelijk, maar toch kwam er één beschikbaar. Een wonder. We hebben allebei een baan gevonden, allebei op een bijzondere manier. Ook andere praktische zaken zijn tot nu toe geregeld.

Dan lijkt het misschien alsof we alles goed voor elkaar hebben. Maar we weten dat we dit niet in eigen kracht hebben gedaan. We kregen hulp van familie en vrienden, maar bovenal is het God die ons tot hier heeft gebracht.

De afgelopen twee maanden hebben we gebruikt om ons nieuwe leven in Nederland te beginnen. We mochten op twee plekken in Nederland een week vakantie houden en zien hoe mooi Nederland is. Nu de maand september is begonnen, zijn we aan de slag gegaan, op school en bij onze werkgevers.

Iedereen bedankt voor het meedenken, geven en meehelpen.