Deze zomer hadden we het voorrecht om een paar heel bijzondere dagen door te brengen met de moeders uit onze Moedergroep en hun kinderen van 0 tot 5 jaar in het Trust & Hope Day Center, het nieuwe inloophuis. Voor veel van deze gezinnen was het de allereerste keer dat ze aan een kamp deelnamen.

Een moment raakte ons diep. Een jongetje rende enthousiast naar me toe, pakte mijn hand en zei: “Kom, ik wil je mijn huis laten zien!” Vol trots liet hij me het kleine kamertje zien waar zij verbleven. Voor hem voelde dat kamertje net zo groot als het huis waarin zijn gezin woont. Het was een aangrijpende herinnering aan de moeilijke leefomstandigheden waarmee veel van deze gezinnen dagelijks te maken hebben.

Tijdens het kamp creëerden we momenten om de band tussen moeders en hun kinderen te versterken. Terwijl onze toegewijde vrijwilligers liefdevol voor de kinderen zorgden, kregen de moeders tijd om na te denken over verantwoordelijkheid, dromen, zorgen en de mooie kanten van het moederschap. Samen met onze geweldige vrijwilligers van de ‘Busy Granny’-groep maakten de kinderen heerlijke koekjes. Al snel ontstonden er mooie vriendschappen tussen verschillende generaties.

Ook het maken van onze kampvlag was een onvergetelijke ervaring. De kinderen zetten hun voetafdrukken op de vlag, terwijl de moeders de voeten van hun kinderen beschilderden en andersom.

Door spel, gelach en creatieve activiteiten ontstonden waardevolle momenten van verbinding. In de binnenspeeltuin werden de moeders weer even kind. Het was prachtig om te zien hoe vrijuit ze lachten, terwijl hun kinderen vol plezier toekeken. Voor iedereen was dit een bijzonder en helend moment.

Ons doel was eenvoudig: deze gezinnen een moment van rust geven, even weg van de zorgen en lasten van het dagelijks leven; genezing en hoop brengen in harten die getekend zijn door armoede en moeilijke omstandigheden; de relaties binnen het gezin versterken en moeders bemoedigen om hun verantwoordelijkheid te nemen in het bouwen aan een hoopvolle toekomst voor hun kinderen.

Op sommige momenten tijdens het kamp hadden we het gevoel dat we vooral onze energie in de kinderen hadden geïnvesteerd. Naast onze ochtendoverdenkingen en één groepssessie vonden de meeste gesprekken met de moeders persoonlijk en één-op-één plaats. Stilletjes vroeg ik me af of we de moeders zelf wel genoeg hadden meegegeven.

Maar God zag die zorg. Aan het einde van het kamp keek een moeder me recht in de ogen en zei oprecht: “Dank jullie wel voor alles wat jullie voor onze kinderen doen. Als zij gelukkig zijn, zijn wij dat ook.”

Als ouder raakten die woorden me diep. Op dat moment voelde ik dat God me geruststelde en bevestigde dat we het werk hadden gedaan dat Hij ons had toevertrouwd. Het was een prachtige herinnering dat iedere daad van liefde, ieder moment van zorg en iedere investering in het leven van een kind ook het hart van zijn of haar ouders raakt.

We zijn God dankbaar voor dit bijzondere kamp en vertrouwen erop dat Hij Zijn werk in het leven van deze kostbare gezinnen zal voortzetten.

Geschreven door: Kati