Iren heeft de pensioengerechtigde leeftijd bereikt en daarmee is ook een einde gekomen aan haar werkzaamheden bij ons. Eind februari heeft zij haar dossier ingeleverd bij de instantie die de pensioenen beheert. Zij beslissen of ze met pensioen kan gaan of niet. Begin april heeft ze bericht gekregen dat ze akkoord waren. In Roemenië werkt het zo dat, zodra het besluit is genomen, je per direct met pensioen gaat. We zijn dankbaar voor het werk dat ze heeft gedaan. Tot aan het einde van het schooljaar zullen we de leraren ondersteunen met wat zij nodig hebben aan materiaal. In de komende weken zullen we met de nieuwe organisatie bespreken hoe we via hen hulp aan de scholen kunnen blijven geven, ook in de toekomst.

Namens Iren het volgende bericht:

De afgelopen acht jaar heb ik met veel liefde gewerkt voor Coming Home (CHR), waar we kinderen uit arme gezinnen hielpen met onderwijs en begeleiding.

In het begin zochten we vooral kinderen op die door armoede of moeilijke thuissituaties niet meer naar school gingen. Veel van hen konden dankzij de begeleiding alsnog de basisschool afmaken en sommigen stroomden later ook door naar het voortgezet onderwijs.

De laatste vijf jaar werkte ik samen met de Serafim Duicu-school. In de ochtend gaf ik extra hulp op school aan kleine groepjes kinderen die moeite hadden met leren. Daarna kwamen de kinderen naar de stichting voor huiswerkbegeleiding. Elke dag ontvingen we daar ongeveer vijf tot tien kinderen. Eerst kregen ze iets te eten, zoals een broodje of croissant, en daarna maakten we samen huiswerk en oefenden we de lesstof. Naast schoolwerk probeerden we ook praktisch te helpen waar dat nodig was. We deelden kleding en schoenen uit aan kinderen die weinig hadden. Alleen al afgelopen december konden we 36 paar schoenen uitdelen.

Ik had contact met alle ouders en probeerde gezinnen te ondersteunen waar mogelijk. Dit jaar konden we op school ook oudere kinderen iets te eten geven, omdat sommige kinderen zonder lunch naar school kwamen.

Het is bijzonder om te zien hoe kinderen die eerst grote achterstanden hadden, stap voor stap vooruitgingen en weer mee konden komen in de klas. Dat geeft veel dankbaarheid.

Ik deed dit werk vanuit mijn geloof in God en ik probeerde de kinderen ook iets mee te geven van de liefde van de Heere Jezus.

Heel hartelijk dank voor alle steun, betrokkenheid en hulp. Mede dankzij u konden deze kinderen nieuwe kansen krijgen.

Barabási Irén