Zoals de titel al zegt; de kop is eraf. De eerste twee kinderprogramma’s zitten er alweer op. Iedere maandagmiddag verwelkomen we de kinderen in ons gebouw. Voordat we startten, was ik toch wel een beetje zenuwachtig. Raar eigenlijk, ik heb het jaren gedaan maar toch was het wennen. Hoewel ik de kinderen wel ken vanuit de klas en de wijkbezoeken is dit toch weer anders. De kinderen hadden het laatste uur sport op school, maar ze vroegen aan de gymjuf of ze niet gelijk al weg mochten. Dat wordt op school gedoogd. Iren had al zo’n vermoeden dat het zo zou lopen dus zij was snel naar het gebouw gekomen zodat we samen nog konden bidden voordat we aan de middag zouden beginnen. De kinderen kwamen inderdaad eerder dan verwacht, maar gelukkig stond alles al klaar. We hebben met elkaar gegeten, gezongen, naar een Bijbelverhaal geluisterd en een cijfer kleurplaat gemaakt. De tijd vloog voorbij. 

Debora